Dit weekend had ik al lang geleden gepland om naar NL terug te komen. Enerzijds om Thirzate feliciteren, anderzijds ook om die motor van me op te halen. Op zaterdag zou ik mooi 's ochtends eerst langs de MotoRAI kunnen om met Jeroen z'n droom te bekijken, dan even bij het postkantoor langs om mijn motor uit NL uit te schrijven, en dan door naar Zwolle voor het feest van Thir'.
Zucht...
Later op de middag had ik gepland om eerst de motor op te gaan halen bij
Siem
Jan, accu vastzetten, banden controleren, en dan door op
kraamvisite in Den Haag. Maar het mocht niet zo zijn: Ergens onderweg
moet ik een slangetje van de accu verloren zijn, zodat 'ie nu op het
frame was gaan lekken. Erg vies, accuzuur...
En ook bleek er wel erg weinig olie in te zitten. Waar die naartoe is,
geen idee, maar er mee naar Den Haag rijden, leek me geen goed idee.
Daar was de olie redelijk vlot weer bijgevuld, en met wat moeite viel er ook een afvoerslang te monteren. Dan kon het plastic zakje (vastgezet met de onvolprezen Leukoplast!) weer verwijderd. En door naar de VU voor een kort werkoverleg.
...
...
Okay, dat tijdelijke kenteken, dat zat blijkbaar niet al te stevig gemonteerd. En nu reed ik dus zonder rond. Eerlijk gezegd leek het me geen strak plan zo de Engelse douane voorbij te rijden, dus eerst maar een industrieterrein opgedraaid. Vierde stoplicht rechts, volgens de desbetreffende chauffeur, dat hielp tenminste. Met wat geluk kon ik ter plekke in de tweede winkel een nieuwe plaat laten slaan, in 5 minuten, alleen moest ik zelf weer op zoek naar een autozaak of zo waar ze een boor en een stel boutjes zouden hebben om het ding vast te zetten.
Om een lang verhaal iets minder uitgebreid te maken: Ook dat lukte nog, en toen had ik nog een klein half uur voordat de check-in sloot. Ik weer op de motor (wat nou, motor afslaan? Ik had er toch olie en benzine ingegooid? Even aannemen dat het een foutje is, en gas er op...), en met ietsjes minder aandacht voor de verkeersregels door naar de boot waar ik met 5 minuten speling aankwam. Waar doet me dat toch aan denken... En nee, ik doe het er heus niet om!
Rijden in de UK viel best mee. De motor sloeg niet meer af, liep niet te heet, alleen snap ik geen hout van z'n verbruik. In het begin 1:10, later weer 1:15, dat zijn toch forse verschillen. Gelukkig houdt 'ie zijn kracht wel: Eenmaal op de snelweg aangekomen trekt hij zonder problemen door naar de 120 (km/u, niet ml/h...), en ben ik de snelheidsbeperkende factor. Heerlijk, gewoon rustig rijden, en zo nodig bij inhalen kan ik zonder problemen nog een roteind harder.
Eigenlijk probleemloos rijd ik naar Oxford. M25, M40, geen probleem. Nog een laatste keer tanken vlak voor Oxford (je weet maar nooit met zo'n zuiplap onder je gat) en de laatste kilometers te gaan. Aardig dat ze nog een bordje neerzetten dat er een bochtje aan kwam. Wat nou bochtje? 270 graden de andere kant uit, met een bocht die telkens krapper wordt, en waar ik toch echt niet met 70 km/u op af had moeten komen zetten. De automobilist achter me snapte niet goed waarom ik het tweede deel van de bocht zo voorzichtig reed. Maar ik wel!
Gelukkig, dat bleek ook mee te vallen. Dus nu staat 'ie daar voor het grijpen, heb ik volgens mij de papieren bij elkaar om de motor hier te registreren, ga ik hem maandag laten testen, en kan ik mooi de county of Oxfordshire gaan bekijken!
Die uitlaat was niet de enige reden dat de motor afgekeurd werd, trouwens. Ik had nog zo beredeneerd dat de straal van de koplamp van een motorfiets wel symmetrisch moest zijn, voor je evenwichtsgevoel. Maar nee: Ik blijk een schuin-schijnende koplamp te hebben, die tegenliggers hier in de UK kan verblinden. Bagger, moet ik daar ook weer achteraan. Of een sticker op m'n lamp, of een nieuwe lens. Da's weer een hoop geregel!